"Czasem nie można przestać kochać, ale trzeba zapomnieć. Ja nie potrafię, bo nie chcę..."
Hmm... życzenia świąteczne. Bo nie chcę - ciągle brzmi to w mojej głowie. Co to zmieni? I po co to? Napisał pierwszy, prawdę mówiąc trochę się tego bałam. Bałam, bo wydawało mi się, że mnie to zezłości, zestresuje. Ale nie. Może to jakiś postęp z mojej strony. Cieszy mnie to, ale i tak mam nadzieję, że nigdy go już nie zobaczę i zapomnę szybko. Tyle lat zmarnowanych... Teraz powinno być już tylko lepiej :-)
Strach nie mija, bo nie da się tak z dnia na dzień zmienić swoich uczuć i obaw, ale jest lepiej. Życie toczy się dalej przecież. Tylko jaką będzie miało za kilka lat wartość?...
Miłość to naprawdę patologiczne uczucie, bo odbiera rozum, jedyne narzędzie do racjonalnego myślenia. I niby człowiek o tym wie, ale jak przychodzi co do czego, to go zaćmienie bierze.
